Przylądek Dobrej Nadziei

Przylądek Dobrej Nadziei

Przylądek Dobrej Nadziei jest najbardziej południowym punktem Półwyspu Peninsula, dlatego błędnie jest uznawany za miejsce spotkania prądów morskich, zimnego Benguelskiego i ciepłego Agulhas. Oceanografowie są jednak zdania że prawdziwe miejsce spotkania się prądów morskich i oceanów jest Przylądek Igielny oddalony 160 km na południowy wschód od Przylądka Dobrej Nadziei. Pierwszym Europejczykiem, który opłynął Przylądek Dobrej Nadziei był portugalski żeglarz, Bartolomeu Dias. Odkryty przez niego nowe miejsce nazwane zostało Przylądkiem Burz. Później, król Portugalii, prawdopodobnie dzięki sugestiom Diasa zmienił nazwę na Cabo de Boa Esperanca czyli Przylądek Dobrej Nadziei.

Jak na ironię, Dias z całą swoją załogą zatonął w czasie drugiej próby opłynięcia przylądka w roku 1500. Dopiero 360 lat później wybudowano tam latarnię morską o wysokości 268 m n.p.m. ze widocznym promieniem światła na odległość 58 km w czasie dobrej pogody. Wkrótce zauważono że popełniono błąd przy wyborze miejsca latarni. Światło latarni często zakryte było przez chmury, nawet przy dobrych warunkach atmosferycznych. Dlatego w roku 1872 zaplanowano przeniesienie latarni, jednak prace zaczęto dopiero po rozbiciu się dużego statku portugalskiego Lusitania na skałach w odległości tylko 3 km od latarni.

Przylądek Dobrej Nadziei współrzędne geograficzne

  34°21´23"S 18°19´15"E