Potjiekos, potrawa narodowa RPA

Potjiekos, ciekawa historia

Republika Południowej Afryki nie ma tylko jednaj narodowej potrawy, Rainbow Nation jest zbyt różnorodna na to. Większość mieszkańców RPA uwielbia gotowanie w pojedynczym, żeliwnym garze zwanym potjie. W afrikaans potjie znaczy mały garnek, czyli potjiekos znaczyć będzie jedzenie z małego garnka. Ten sposób gotowania najczęściej jest stosowany przez ludzi kochający się w wielu możliwościach i odmiennych wynikach.

żeliwny gar daje najlepszy smak

Samo przygotowanie potjiekos stało się swoistym rytuałem skupiającym przyjaciół i rodzinę. Na potjiekos nie ma ścisłego przepisu, kucharz może użyć swojej wyobraźni, musi dostosować się tylko do jednej zasady. Mięso powinno mieć w sobie trochę tłuszczu żeby danie nie było suche. Każde mięso jest dobre, baranina, wieprzowina, wołowina, cielęcina, nawet kurczaki bo wszystko jest dozwolone. Potjiekos z homara jest przysmakiem, szkoda że niewielu ludzi ma odwagę do takowych eksperymentów. Potjiekos, potrawa z garaDla uzyskania sensacyjnego smaku do naszego potjiekos użyliśmy baraninę i szpringboka. Do prawidłowego gotowania potrzebujesz umiejętnie rozplanowane ognisko. Sagan, zwany też żeleźniakiem zrobiony jest z żeliwa i stoi na trzech nogach. Nie jest on postawiony prosto w środek ogniska, lecz obok. Dzięki temu można co jakiś czas wyciągnąć z ognia palące się kawałki drewna i podstawić pod saganem w zależności od temperatury. Cała idea polega na tym żeby pozwolić na wolne gotowanie się, przez bardzo długi czas. Pamiętaj, nigdy nie możesz mieszać potjiekos, mieszasz go tylko raz, przed podaniem na stół. Kulisty kształt żeleźniaka sprzyja równomiernemu rozchodzeniu się ciepła. Grube żeliwo sprawia że ciepło jest przenoszone powoli, co zapobiega przypalaniu. Składniki wrzuca się warstwami, najpierw tłuste mięso, potem kartofle, cebula, na końcu bardziej delikatne warzywa. Czym częściej sagan jest używany, tym grubsza jest naturalna warstwa tłuszczów odkładająca się na wewnętrznej stronie gara. Ta specyficzna warstewka tłuszczu odkłada się w nierównościach odlewu żeliwnego i zapobiega przypalaniu się, podobnie jak to jest w patelniach teflonowych. Nic dziwnego że potrawy przygotowane w takim garze smakują dużo lepiej niż w normalnym emaliowanym garnku. Do mycia sagana powinno używać się tylko gorącej wody, nie dozwolone są żadne płyny do naczyń. Po umyciu, żeleźniak trzeba przetrzeć ścierką z dodatkiem oleju. Dzięki temu może on być przekazywany z ojca na syna.

Czytaj dalej:

Przepis na Potjiekos